Nieuwe STECR Werkwijzer voor arbeidsconflicten
STECR Werkwijzer Arbeidsconflicten
De Werkwijzer Arbeidsconflicten ('Werkwijzer') is een
product van Stichting STECR, Expertisecentrum Participatie. Dit
expertisecentrum kent een aantal kenniskringen van deskundigen,
onder andere op het gebied van arbeidsconflicten. Formeel gezien
betreft de Werkwijzer slechts een niet-bindende aanbeveling. In de
praktijk wordt echter regelmatig aansluiting gevonden bij de
Werkwijzer. Zo wordt deze genoemd in het toetsingskader van het UWV
bij de beoordeling van re-integratie-inspanningen in het kader van
de Wet Verbetering Poortwachter. Ook wordt in de jurisprudentie
over arbeidsconflicten regelmatig gerefereerd aan de Werkwijzer.
Doel van de Werkwijzer is onder meer het beperken van
arbeidsverzuim door werknemers en het bevorderen van snelle en
verantwoorde re-integratie. Ook beoogt de Werkwijzer middels de
aanbevelingen aan bedrijfsartsen meer uniformiteit te brengen in de
wijze waarop zij omgaan met arbeidsconflicten. Gelet op de
gezaghebbendheid van de Werkwijzer kan het in een voorkomend geval
de werkgever of werknemer uitkomst bieden de bedrijfsarts te wijzen
op de inhoud hiervan.
Belangrijkste wijzigingen
Van de Werkwijzer is in februari 2010 een vijfde versie
uitgekomen. Ten opzichte van de eerdere versies heeft dit een
aantal belangrijke wijzigingen opgeleverd die beter tegemoet komen
aan de praktijk. Zo wordt door bedrijfsartsen in conflictsituaties
tussen werkgever en werknemer waarbij de werknemer zich ziek meldt,
maar deze geen medische beperkingen ondervindt, dikwijls een
afkoelingsperiode/time-out opgelegd. In zo'n situatie is de
werkgever - ondanks dat er geen sprake is van ziekte in de zin van
artikel 7:629 BW - wel verplicht het loon door te betalen. De
nieuwe Werkwijzer stelt strengere eisen aan een dergelijke
afkoelingsperiode, die vanaf nu als 'interventieperiode'
door het leven gaat. In de Werkwijzer wordt aanbevolen zeer
terughoudend te zijn bij het adviseren van een interventieperiode.
De interventieperiode behoort slechts in uitzonderingssituaties te
worden toegepast, bijvoorbeeld in situaties waarin heftige emoties
spelen. Als voorwaarde voor het inlassen van de interventieperiode
geldt verder dat de werkgever het hier nadrukkelijk eens mee moet
zijn. Behoudens bijzondere omstandigheden behoort de
interventieperiode maximaal twee weken te duren, maar bij voorkeur
korter.
Een andere nieuwigheid van de Werkwijzer betreft de aanbeveling
dat mediation geen standaardoplossing voor alle geschillen op de
werkvloer behoort te zijn. Van werkgever en werknemer wordt
verwacht dat ze eerst met elkaar communiceren over de gerezen
problemen, al dan niet met een derde (bijvoorbeeld iemand uit het
eigen bedrijf) als gespreksleider. Ook hier past de bedrijfsarts
dus terughoudendheid toe.
Overigens is volgens de Werkwijzer van een
'arbeidsconflict' al snel sprake. Hiervan kan, kort gezegd,
reeds worden gesproken indien van twee partijen binnen de
organisatie één partij vindt dat de ander hem of haar dwarsboomt of
ergert. Dit kan betrekking hebben op bijvoorbeeld de arbeidsinhoud,
arbeidsverhoudingen, arbeidsomstandigheden of arbeidsvoorwaarden.
In dergelijke situaties kan de Werkwijzer dus als richtsnoer gelden
voor bedrijfsartsen.
Tips:
- De STECR Werkwijzer Arbeidsconflicten geeft richtlijnen
voor bedrijfsartsen en andere arbo-professionals hoe om te gaan
met arbeidsconflicten op het werk. De Werkwijzer beoogt met
name te voorkomen dat zakelijke conflicten onnodig een medische
component krijgen of gegeven worden.
- Het is voor werkgevers raadzaam met de bedrijfsarts vooraf
om de tafel te gaan zitten om (de toepassing van) deze
Werkwijzer te bespreken.
- Indien een bedrijfsarts in strijd handelt met de
Werkwijzer, kan het voor zowel werkgever als werknemer nuttig
zijn de bedrijfsarts op de inhoud van de richtlijnen te
wijzen.